Marcel Kolder

Dit laat zien hoe mijn dochter, ondanks haar uitdaging, een betekenisvolle plek heeft waarin ze verantwoordelijkheid draagt en zichtbaar bijdraagt aan haar omgeving. Tegelijk maakt het duidelijk hoe belangrijk het is dat ze niet wordt weggedrukt naar de zijlijn, maar juist erkend wordt als volwaardig onderdeel van de samenleving.

#dagbesteding #systeemverandering #validisme #volwaardig #

https://kanteldenker.wordpress.com/2026/04/29/𝗠𝗶𝗷𝗻-𝗱𝗼𝗰𝗵𝘁𝗲𝗿-𝗴𝗮𝗮𝘁-𝗻/

Wie moet hier eigenlijk leren meedoen? De vraag stelt ter discussie wie zich eigenlijk moet aanpassen om mee te kunnen doen in de samenleving. Het nodigt uit om na te denken over inclusie, toegankelijkheid en wederzijds begrip.

#inclusie #toegankelijkheid #aanpassen #vnverdrag

https://kanteldenker.wordpress.com/2026/06/13/𝗪𝗶𝗲-𝗺𝗼𝗲𝘁-𝗵𝗶𝗲𝗿-𝗲𝗶𝗴𝗲𝗻/

Raszuiverheid is een beklemming. Een poging om iets stil te zetten wat van nature altijd heeft gestroomd. We zijn allemaal nakomelingen van gelukszoekers. De middeleeuwse boer die de stad introk. De hugenoot die zijn geloof achterna reisde. De Groninger die in 1800 de oceaan overstak. De Jood die vluchtte. De zeeman die naar een ander land voer met dromen. Mensen die ergens anders iets beters hoopten te vinden.

#omvolking #lidewijvos #fvd #rascisme #azc

https://kanteldenker.wordpress.com/2026/05/29/raszuivere-nonsens/

Ik liep naar binnen met dat zware gevoel. Een man die zijn vrouw mist. Tussen de schilderijen hingen Rubens’ Gratiën: naakt, vol, met zware borsten en zachte heupen, warm en levend alsof ze net waren aangeraakt. Michelle had hier naast me moeten staan. Haar hand op mijn rug, haar mond bij mijn oor, fluisterend hoe opwindend ze dat vond. Nu sta ik er alleen. Verlangen en gemis door elkaar, rauw en pijnlijk. Schoonheid streelt je en snijdt je open.

#rouw #lust #schoonheid

https://kanteldenker.wordpress.com/2026/05/23/natte-open-wonden-in-olieverf/

Elk jaar til ik de grote pan uit de kast. Bevrijdingsdag en Moederdag liggen als twee open wonden naast elkaar. Ik laat een soep trekken van gemis, tranen en scherpe stukken verleden. Dit is geen zoete Moederdag. Dit is een eerlijke. #moederdag

https://kanteldenker.wordpress.com/2026/05/10/soep-vol-herinneringen/

Honderd woorden voor sneeuw en slechts één voor verlies, voor rouw. #rouw is een klein woord voor iets dat vaak veel groter is. Verlies kent talloze vormen, maar we hebben er zelden de taal voor. Deze verzameling geeft een aantal van die vormen een naam. Niet om verdriet te verklaren, maar om het herkenbaar te maken. Misschien herken je er één. Misschien meerdere. Misschien voel je je even minder alleen.

https://kanteldenker.wordpress.com/2026/06/10/honderd-woorden-voor-sneeuw-en-slechts-een-voor-verlies-voor-rouw/

De generale repetitie van Europa’s morele instorting is gesymboliseerd door het huiveringwekkende Guernica dat Picasso schilderde in 1937, het voelt vandaag ongemakkelijk actueel in een Europa dat worstelt met oorlog, ontmenselijking en wegkijken.

Guernica als moderne autopsie. Over #fascisme #israel #rusland #libanon #gaza #europa

Mijn artikel op kanteldenker.

https://kanteldenker.wordpress.com/2026/05/25/guernica-als-moderne-autopsie/

De watersnood van 1825 laat zien dat een samenleving een netwerk van wederzijdse afhankelijkheid is. De grootste les van deze vergeten ramp is daarom niet dat Nederlanders veel konden geven, maar dat zij zich verantwoordelijk voelden voor elkaar. Ik zie de toekomst van filantropie: niet alleen geld schenken aan een probleem, maar samen eigenaar worden van de oplossing. #commons #gemeenschap #ramp #burgers

https://kanteldenker.wordpress.com/2026/06/25/watersnoodramp-crowdfunding-1825/

Mijn grootste angst als ouder van een kind met een ernstige beperking is niet de zorg van vandaag, maar de toekomst zonder mij. Daarom heb ik de Leefcampus bedacht: een plek midden in de samenleving, waar kinderen en jongvolwassenen met intensieve zorg samenleven in kleine buurten geïntegreerd. Ouders blijven dichtbij, maar worden niet overbelast. De Leefcampus is een daad van liefde en verantwoordelijkheid.

#mantelzorg https://kanteldenker.wordpress.com/2026/03/28/leefcampus-2/

Ik drukte per ongeluk op jouw mobiel nummer, en plotseling opende zich een kier in de tijd, precies zoals Clara del Valle in ‘het oude huis de geesten’ riep met haar driepotige tafeltje. De wereld, die vergeetachtige wereld, had nog niet begrepen dat jij allang had moeten verdwijnen in de stilte. Maar de stilte luistert niet. Ze houdt haar adem in.

https://kanteldenker.wordpress.com/2026/04/26/je-zei-ik-ben-er-even-niet-even/

Gezondheid begint in je leefomgeving, niet in een ziekenhuis. Ik ben blij dat ik ben uitgekozen om pionier te worden voor mijn stad in de opleiding transititie in de zorg van Positief Gezond Almere.

https://marcelkolder.substack.com/p/gezondheid-groeit-waar-mensen-elkaar

Ik merkte de afgelopen tijd iets bij mezelf en een lieve vriendin maakten me daar opmerkzaam op. Als je te lang in je hoofd woont, zoals ik dat heb gedaan, dan begin je langzaam te veranderen. Verdriet wordt een gedachte over verdriet. Vreugde wordt iets dat je plant in je agenda. Een ontmoeting wordt een afspraak met begin- en eindtijd. Alles komt net iets verder van je af te staan. En ergens onderweg raak je het contact kwijt met wat je eigenlijk voelt. #voelen #hart

https://kanteldenker.wordpress.com/2026/06/02/denkhoofdmensen/

𝗗𝗲 𝗸𝗿𝗮𝗰𝗵𝘁 𝗱𝗶𝗲 𝗼𝗻𝘁𝗯𝗿𝗲𝗲𝗸𝘁 We hebben het overal over: systemen, tekorten, uitvoerbaarheid. Nooit over wat eronder ligt. Niet over wat mensen willen. In beleid bestaat verlangen niet. Daar heet het een “zorgvraag” of “participatieprobleem”. Onder die woorden zit iets dat niet in het denken van politici of beleidsmakers past: het verlangen om erbij te horen. ‘Belonging’ noemen ze dat zo mooi in het Engels.

#verlangen #systemen #beperking #participatie

https://kanteldenker.wordpress.com/2026/05/02/over-verlangen-beleid-en-alles-wat-we-niet-meten/

Ik zie wat niet klopt, maar laat het me niet verharden of verlammen. Ik blijf aanwezig, handel waar het kan, zonder de illusie dat ik alles kan oplossen. Geen strijd, geen terugtrekking, toch een vorm van betrokken blijven.

https://kanteldenker.wordpress.com/2026/04/27/melancholisch-optimistisme/

Ik beschrijf hoe kleine, alledaagse problemen zich ongemerkt opstapelen tot een grote berg, zoals een wasmachine die draait zonder dat er nog zeep is. Ondanks de rommel en onopgeloste zorgen gaat het leven toch verder, met de hoop dat er af en toe iets lichter wordt, al is het maar een beetje.

En ja, het leven sucks vaak. #zorg #gedoe #afwas
#zorg

https://kanteldenker.wordpress.com/2026/06/23/schone-vieze-was/

Naast het zwembad staan om zes uur ’s morgens al mensen. Niet om te zwemmen hoor. Helemaal niet. Maar om ligstoelen veilig te stellen. #nos #kos #azc #gedrag #territoriumdrift

https://kanteldenker.wordpress.com/2026/05/07/badhanddoek-gedrag/

@sandorspruit@mastodon.nl Dat is het ook Sandor. Weten wat beter kan, maar niet de ruimte vinden in systemen om dat voor elkaar te krijgen.

Vrijheid voelt vanzelfsprekend, maar is ongelijk verdeeld en voor velen dagelijks beperkt of afwezig. Mijn tekst bevraagt wat we vieren op bevrijdingsdag en voor wie die vrijheid werkelijk geldt.

#bevrijdingsdag #vrijheid #bevrijdingsfestival

https://kanteldenker.wordpress.com/2026/05/04/vrijheid-is-hier-een-privilege/

@Fabje@mastodon.social Met unpleasure geschreven ipv met pleasure> Dank …

@apenkop@mstdn.social geef ik door

@sandorspruit@mastodon.nl Het ultieme DigiD-gevoel van dit moment. De funnel van verdriet.

De Efteling is een mythische ruimte waarin bezoekers door verhalen bewegen, maar alleen goed functioneren als ze passen in één standaard tempo & mobiliteit.
Daarin zit een structurele vorm van uitsluiting: niet bewust, maar ingebouwd in het ontwerp. Inclusie komt pas achteraf, als aanpassing.
De kernvraag is of verbeelding niet moet beginnen bij verschil in lichamen en beweging, in plaats van één norm waar iedereen zich aanpast.

https://kanteldenker.wordpress.com/2026/04/24/𝗗𝗲-𝗘𝗳𝘁𝗲𝗹𝗶𝗻𝗴-𝗮𝗹𝘀-𝗢𝗱𝘆/

Over stoute liefde en de systeemwereld https://kanteldenker.wordpress.com/2026/04/30/stoute-liefde-en-systemen-die-dat-willen-inkapselen/