unmatchable
հավերժական գիքորներ
իսկ ում եմ սիրում՝
Mon 08 Jun 2026 03:57:43 AM - evil_genius: այո ես սիրում եմ Mon 08 Jun 2026 03:57:45 AM - evil_genius: թարախ Mon 08 Jun 2026 03:57:48 AM - evil_genius: մանիպուլատոր մարդկանց Mon 08 Jun 2026 03:57:50 AM - evil_genius: իմ սիրած մարդիկ են Mon 08 Jun 2026 03:57:51 AM - evil_genius: ՈՒ ԽԵԼՈՔ Mon 08 Jun 2026 03:58:09 AM - evil_genius: ակա իմ նման մարդկանց․․․
էս կայքում լիքը վինտաժ 60-80ականների վերջ ժամացույցներ կան, շատ օք գներով, իմ ուզածները չկային՝ ես չեմ փորձել գնել։
#ժամացույց
One Punch Man: Death Drive, Surplus Enjoyment, and How to find Purpose
satantango
@daimon@convo.casa @7fingerz@xn--69aa8bzb.xn--y9a3aq
բայց կա կյանք դիսոցացիայից անդին։
նոփ, իմ ասածը դիսոացիացիան չի, էդ լրիվ ուրիշ բան ա իթ իմ գրածների հետ կապ չունեցող։ ոչ էլ փախուստի մասին ա։ ու իմ կարծիքով էդ էն խորքային հետեւանք֊պատճառներից մեկն ա էսօրվա քաղաքական անտարբերության։ դա լրիվ այլ թեմա ա։
ասենք ճգնաժամը սկսել ա էն պահից երբ հասկացել եմ որ մաքուր տեքստը ինչ֊որ պահից չեմ կարողանում խորը ընկալել որովհետեւ ֆիզիկական փորձառությունը անձամբ չեմ ապրել դրա ու ոչ մի սեւեռված երեւակայություն չի կարա դրան փոխարինի։
ըըը, չգիտեմ, ուղեղի համար երբեմն մեծ տարբերություն չկա, զի կա նեյրոնային օվերլափ, ու իթ արվեստը հաճախ դրա վրա էլ խաղում ա, ու դա էլ ինձ համար շատ սիրուն զգացողություն ա, որովհետեւ եթե տենց չլիներ ապա էմփաթիան խոշոր հաշվով ուտիլիտար իմաստով մենակ կաշխատեր, բայց մարդն ունակ ա դիմացինի ցավն զգալու, անգամ երբ անձամբ դա չի զգացել, կամ կհասկանար մենակ էն տեքստը, որը ինքն ապրել ա, բայց տենց չի, ու տեքստը մարդուն կարող ա փոխանցի հույզեր, որոնք այլ պայմաններում լրիվ խորթ են կամ կյանքում էդպիսի պայմաններում չէր հայտնվի։ իթ տենց կատեգորիկ չի ու դուալիզմի հարց չկա, ու ինչքան փորձառությունն ա էական, էնքան էլ երեւակայությունը, սրա վերաբերյալ լիքը նյարդագիտական հետազոտություններ կան, թե ոնց ա ուղեղի որոշ զոնաներ ակտիվանում, ու թե ոնց կարող ա երեւակայությունը ակտիվացնի նույն զոնան, ինչ֊որ փորձառությունը, կամ հիշողության ու պատկերացման մասին լիքը շատ վերջ դատաներ կան։