Antyczne Podlasie

Bug w bród przebyłem sierpnia piętnastego...

Tak mógłby się zaczynać poemat poświęcony na przykład umieraniu rzek.
Ale dziś nie o tym. Dziś o wycieczce na podlasko - mazowieckie pogranicze.
Korzystając z pięknej pogody wybraliśmy się na piknik. Zwiedziliśmy skansen i Muzeum Rolnictwa w Ciechanowcu - obiekt wspaniały i dobrze znany. Tym razem najbardziej pochłonął nas zielnik księdza Kluka. Do tego stopnia, że nabyliśmy niezbyt pięknie wydaną książkę "Rośliny lecznicze" stanowiącą przegląd prac naukowych Kluka.
Potem pojechaliśmy nad Bug - do nie znanej nam wcześniej wsi Kruzy, gdzie, jak się okazało, trwały przygotowania do Pikniku Sąsiedzkiego. Niedawno powstały most w miejscowości Granne ustanowił nowe połączenie podlaskiego i mazowieckiego. Mieszkańcy wsi z obu stron rzeki spotykają się po raz kolejny (który? nie wiemy) na pikniku. Jedzą, piją, słuchają muzyki i tańczą do późnej nocy.
My trochę poczilowaliśmy nad Bugiem, trochę pointegrowaliśmy się z miejscowymi, przejechaliśmy się obejrzeć nowy most (jest wspaniały, polecamy rowerzystom; z wiat przy ścieżce rowerowej jest świetny widok na rzekę, a przy moście widzieliśmy namioty więc zapewne można się tam rozbić i spędzić noc).
W planach mieliśmy jeszcze odwiedzenie Ziołowego Zakątka w Korycinach, ale czasu nie stało. I tak wróciliśmy do domu o 21:00. Będzie pretekst do kolejnego pikniku.

Kaja się odnalazła❣️

Kaja się odnalazła i oczywiście dominującymi uczuciami w tej chwili są ulga i radość. A przyznam, że nie miałem wielkiej nadziei. Nad wczorajszymi obchodami rocznicy ślubu unosił się duch niepokoju i przygnębienia. Ja byłem po nocnej akcji poszukiwawczej - niedospany i nieco zrezygnowany. Żona (także związana z jedną z organizacji tworzących Grupę Granica), też spodziewała się najgorszego. To były już ponad 2 doby od zaginięcia.
A jednak znaleźliśmy ją! Mówię "my" bo w związku z tym mam refleksję, którą chciałbym się podzielić. Ale zacznę trochę z innej strony. Na festiwalu Izero Hardcore Fest, gdzie zawsze jest kilka zespołów z Ameryki Południowej, podczas jednego z koncertów wokalistka - aktywistka wylewała swój gniew na represyjne rządy państw z tamtego regionu, ale też USA, Niemiec i innych. I powiedziała coś, co mnie uderzyło, choć jest oczywiste: "Wsadźcie sobie gdzieś waszą anarchię. Świetnie wygląda na kubeczkach przy komputerze. To, czego potrzebujemy to organizacja, wzajemne wsparcie i zaufanie. Nie możemy liczyć na władze, służby, kościoły; możemy liczyć tylko na siebie."
Tak właśnie było kiedy zawiązywała się GG: dziesiątki formalnych i nieformalnych grup, zrzeszające tysiące osób, z których część pomagała bezpośrednio w lesie, a część zajmowała się magazynami, pracą biurową, pomocą psychologiczną (która, jak się szybko okazało była bardzo potrzebna) itd. Kaja robiła wszystko i zawsze była na pierwszej linii frontu.
I teraz, kiedy ona i jej rodzina potrzebowali pomocy, wyglądało to tak:
Jak już było wiadomo, że coś jest nie halo (po kilku godzinach od wyjścia z domu) powstał dokument online. Każdy mógł dodać tam wszystko co wiedział o tym co robiła ostatnio, gdzie była, gdzie planowała być, gdzie lubiła bywać, jak się zachowywała itp. Ludzie ruszyli na poszukiwania. Oczywiście służby i media zostały powiadomione - policja, SG, leśnicy itd. Po kilkunastu godzinach powstała mapa, na którą wrzucaliśmy sprawdzone miejsca. Po jakimś czasie mapa została podzielona na sektory do sprawdzenia... cdn

Wróciliśmy z kilkudniowego wyjazdu do Oslo. To oczywiście za krótko, żeby poznać miasto, ale udało się odkryć parę fajnych miejsc i pooddychać świeżym powietrzem przy temperaturach ok 20 stopni. Na głębsze refleksje może jeszcze przyjdzie czas, choć był to wyjazd typowo wakacyjny i nie trudziliśmy zanadto umysłów.

https://naukawpolsce.pl/aktualnosci/news%2C112850%2Cpozostalosci-napojow-alkoholowych-w-naczyniach-sprzed-45-tys-lat-odkryto-na

Oto nasza odpowiedź na szyderstwa dotyczące naszej nazwy i w ogóle korzeni starożytnej podlaskiej cywilizacji. My tu pędziliśmy bimber w czasach, kiedy Egipcjanie przymierzali się dopiero do budowy piramidy Cheopsa!

Bardzo fajnie pomyślany projekt sfinansowany przez białostockiego przedsiębiorcę i mecenasa sztuki, a zrealizowany m.in. przez prężnie działającą Fundację Bardzo Dziki Wschód, która zaangażowała szerokie grono specjalistów: uznanych historyków, programistów, grafików, filmowców i innych twórców.
W filmach, które można obejrzeć klikając w złote kropki na panoramie, zagrały mniej i bardziej znane gwiazdy teatralno - filmowe z regionu. Najbardziej rozpoznawalny jest zapewne Daniel Olbrychski (pochodzi z Drohiczyna), ale my wielbimy również naszych wykładowców Akademii Teatralnej i zarazem aktorów Białostockiego Teatru Lalek, którzy szerszej publiczności dali się poznać w serii filmów "U pana boga w...". A najbardziej cieszymy się z udziału licznych znajomych tworzących niezależne białostockie/podlaskie sceny teatralne.
Mamy nadzieję, że projekt będzie żył i angażował mieszkańców. Sami przeszukamy archiwa rodzinne. Może jakieś zdjęcia lub dokumenty po naszych przodkach wzbogacą panoramę naszego miasta.

https://kregiczasu.pl/info/pl

Znienawidzone koncerny w służbie kapitału na każdym kroku próbują nas od siebie uzależnić. Zantropomorfizowane celebryckie pół-króliki chodzą na ich pasku i wciskają produkty swoich mocodawców, sugerując powstrzymanie się od wszelkiego działania, dopóki nie spożyjemy ich wrażej używki!

Wzięliśmy w tych dniach udział w tradycyjnym podlaskim wieczorze kawalerskim. Nie, nie było tancerek go-go wyskakujących z czegoś tam. Ani koksu czy hektolitrów bimbru.
Pierwszy etap to była wędrówka z Tykocina, wzdłuż Narwi na północny wschód - do miejsca, gdzie czekała wegańska wyżerka, lekkie południowoamerykańskie piwka i białe wytrawne nowozelandzkie wino.
Potem rozegraliśmy mecz piłki nożnej: starzy na młodych.
Kolejny etap to gry podwórkowe. Tym razem padło na skandynawskiego Kubba.
Potem ognisko i rzucanie siekierą do włączonego telewizora (kineskopowego!).
I dalej już tradycyjnie: ognisko, pogaduszki itd itp, prawie do rana.
A kolejnego dnia poprawiny i powolne zbieranie się do powrotu na łona rodzin.
Był to satysfakcjonujący czas.

Nasza 8-dniowa wyprawa badawcza zdecydowanie spełniła pokładane w niej nadzieje. Odkryliśmy kilka nowych gatunków ginu i ipek z lokalnych browarów Przeprowadziliśmy pogłębione studia nad zjawiskiem zwanym "śniadanie brytyjskie" i po raz kolejny potwierdziliśmy wcześniejsze ustalania badaczy z kontynentalnych uniwersytetów, że pomimo wprowadzającego w błąd słowa "śniadanie" zawartego w nazwie, nie ma ów obiekt żadnego związku z jedzeniem. Jest to jakaś brejowata struktura o nieokreślonym kolorze i intensywnym zapachu spalonego tłuszczu, służąca zapewne celom rytualnym. Prawdopodobnie odstraszaniu złych duchów.
Przede wszystkim jednak przemierzyliśmy dziesiątki mil szlaków pieszych - głównie South West Coast Path - i zachwycaliśmy się bujną przyrodą, dzikimi wybrzeżami i uroczymi miasteczkami nadmorskimi.

Jesteśmy Arktyczne Podlasie, więc lubimy śnieg i mróz, ale nie pogardzimy też długim (zwykle kilkutygodniowym) podlaskim latem. Czekając na nie, wrzucamy kilka fotek z ostatniego w tym roku zimowego spaceru po mieście.

Być może nie mielibyśmy dziś Putlera za sąsiada, gdyby nie Ignacy Hryniewicki. Co prawda nie urodził się (jakby można było sądzić po nazwisku) w podbiałostockich Hryniewiczach, tylko w Bobrujsku. Obecnie to centralna część Białorusi, ale do drugiego rozbioru w 1793 roku, miasto należało do Rzeczypospolitej.
Ignacy miał jednak pecha, że trafił do szkoły realnej w Białymstoku, a to miasto było rewolucyjnym tyglem i jedną ze światowych stolic anarchizmu. Nasiąkł tu ideami, które doprowadziły go do carobójstwa... Ale po kolei: po ukończeniu białostockiej szkoły wybrał studia matematyczne w Instytucie Technologicznym w Petersburgu. Tam szybko związał się z działaczami Narodnej Woli. Był jednym z założycieli konspiracyjnego pisemka Gazeta Robotnicza. 13 marca 1881 r. (czyli prawie dokładnie 135 lat temu) w Sankt Petersburgu rzucił bombę w powóz cara Aleksandra II, od której zginął zarówno on, jak i monarcha. Śmierć imperatora przekreśliła plany wprowadzenia w Imperium Rosyjskim nowoczesnego państwa konstytucyjnego z bardzo ograniczonym, ale jednak udziałem ludu we władzy. Tron po Aleksandrze II przejął jego syn Aleksander III, który powrócił do polityki despotyzmu, cofając część reform demokratycznych ojca.
Kto wie, może gdyby nie ten zamach, nigdy nie doszłoby do rewolucji i zastąpienia despotycznej monarchii, despotyczną władzą Partii. Może powoli Rosja ewoluowałaby w stronę monarchii konstytucyjnej, a potem demokracji.

Źródła: Wikipedia i własna głowa
Rysunek autorstwa Arnolda Karla‏ Baldingera zaczerpnięty z Wikimedia Commons

Mieliśmy swego czasu na którymś z naszych fanpejdży cykl o wielkich białostoczanach. Czas do niego wrócić, chociażby po to, żeby zrozumieć dlaczego ceny na stacjach paliw oszalały. Otóż w 1882 urodził się Julius Epstein - prawdopodobnie uważał się za Polaka wyznania mojżeszowego. Co nie dziwi - prawie wszyscy byliśmy tu wtedy białostockimi Żydami. W każdym razie jakieś 75% z nas. Było też trochę Niemców, polskich katolików, Białorusinów, Tatarów, Rosjan i innych. Ale Białystok był miastem głównie żydowskim. Mieliśmy tu swoje fabryki, teatry, kina, hotele i dzielnice nędzy, w których prężnie rozwijał się ruch anarchistyczny (o czym wkrótce). Julius zapewne nie należał do krezusów, skoro zdecydował się na podróż za ocean. W NY stanął jednak pewnie na nogach: założył firmę rozbiórkową i wraz z żoną Sarą Kaplan (pochodzenia WikiTree nie podaje, lecz nazwisko było popularne wówczas w Białymstoku) doczekali się syna Seymoura. Ten nie odziedziczył ojcowskiej smykałki do interesów. Pracował jako urzędnik, w przemyśle samochodowym oraz jako ogrodnik w Departamencie Parków i Rekreacji Miasta Nowy Jork. W chwili śmierci był zatrudniony w Administracji Jakości Środowiska i Programów Mieszkaniowych. Ożenił się z Pauliną Stolofsky - urodzoną w NY córką żydowskich emigrantów z naszych rejonów. Doczekali się dwóch synów: Jefreya i Marka.
Mark był spokojny, nie wadził nikomu, Jefrey najdziksze wymyślał swawole. Czy był dewiantem lubującym się w seksie z dziećmi, czy wykorzystywał dewiacje innych by mieć na nich haki? Albo jedno i drugie? Może się tego kiedyś dowiemy. Jego działalność objęła elity połowy zachodniego świata, a prezydenta supermocarstwa zmusiła do rozpętania wojny na życzenie terrorysty rządzącego Izraelem. Może też spowodowała, że lepiej dogaduje się z Rosjanami niż Ukraińcami. Czyżby ci pierwsi coś o nim wiedzieli?
Jefrey nigdy nie zapomniał o swoich podlaskich korzeniach. W jednym z ujawnionych przez Kongres Stanów Zjednoczonych maili stwierdził, że uważa się za Polaka.
Źródła: głównie Wikipedia i WikiTree.

Sztuczna inteligencja? Robotyzacja? Ślepy zaułek! My na Podlasiu już to przerabialiśmy. Jedyne, co się sprawdziło to semi-automatic moonshine installations. Te działają prężnie i zaspokajają dużą część naszych potrzeb.

Na zdjęciu porzucone laboratorium i zaawansowany technologicznie sprzęt.

Chir łi goł egein!
Nie chcieliśmy, ale musieliśmy powrócić, by stąd - kolebki cywilizacji - słać w świat nadzieję na lepsze jutro. Bo zło się panoszy po świecie i nędznie się żyje istotom. Mamy przeczucie graniczące z pewnością, że paruzja nastąpi na Podljasiu. I z tego co nam wiadomo, Zbawca nie powróci jako człekokształtny. Ponoć, w razie czego, woli nawet trzymać się z daleka od wszelkich ssaków, bo narobiły syfu na planecie. Ale nie psujmy mu wejścia!
Wracamy z Dobrą Nowiną, a On kazał ją głosić w Fedi.

Jak przystało Anarchistycznemu Podlasiu, chcemy przypomnieć chwile chwały Białegostoku oraz okolicznych miast i miasteczek, które miały miejsce na początku ubiegłego wieku. Dziś kilka uwag ogólnych:

Białystok był jednym z najważniejszych ośrodków ruchu anarchistycznego w Cesarstwie Rosyjskim na przełomie XIX i XX wieku, szczególnie w okresie rewolucji 1905 roku. Wszystko zaczęło się w 1903 roku, gdy w Białymstoku powołano pierwszą organizację anarchistyczną – Międzynarodową Grupę „Walka”, a później – w 1905 roku – Czarnoznamieńców (Czornoje Znamia), która stała się „duszą” ruchu.
Czarnoznamieńcy (od ros. Czarny Sztandar) porzucili umiarkowany nurt kropotkinowski (chlebowolcy) i przeszli do działań w myśl ideologii Bakunina i terroru nieumotywowanego.
Ruch był masowy i zdecentralizowany, zorganizowany w federacje według zawodów, narodowości i lokalizacji (np. federacja tkaczy, polska, żydowska itp.).
Działali poprzez agitację, wydawanie broszur, strajki, sabotaż przemysłowy, ekspropriacje i ataki bombowe przeciwko właścicielom zakładów i policji.
W 1905 roku w Białymstoku zorganizowano konferencję czarnoznamieńców, na której wyłoniły się dwie frakcje: bezmotywnicy (za wzmocnieniem chaosu antyburżuazyjnego) i komunardi (za tworzeniem „czasowych komun rewolucyjnych”).
Znane akcje: atak na hotel Bristol w Warszawie, zamach na posterunek policji w Białymstoku (1906), zabójstwo stójkowego i liczne ataki na właścicieli białostockich zakładów przemysłowych.
Jednym z bardziej spektakularnych wydarzeń było przejęcie przez anarchistów na kilka dni władzy w podbiałostockich Krynkach (ale o tym wkrótce!).
Ruch miał silne powiązania z proletariatem, szczególnie żydowskim i wkrótce zaczął przyciągać członków z Bundu i PPS.
Mimo początkowych sukcesów, rewolucja przegrała, a po jej zakończeniu nastąpiły reakcje władz prowadzące do aresztowań. W 1906 roku część anarchistów zdecydowała się na przejście do legalnej działalności, a inni – na dalsze działania zbrojne.

Źródło: https://pl.anarchistlibraries.net/library/czornoje-znamia-aleksander-laniewski-juan-pablo-macias-furia-apatrida-bialostoccy-anarchisci

W ramach Międzynarodówki Bidoków, wybieramy się z wizytą studyjną do Kornwalii. Jako przedstawiciele jednego z najbiedniejszych regionów Polski, chcemy spotkać się z ostatnimi mówiącymi po gaelicku mieszkańcami tego najuboższego zakątka Wysp i przy pincie lokalnego piwka powspominać czasy dawnej świetności. Powłóczymy się też tradycyjnie po bezdrożach, z dala od turystycznych atrakcji, i nawdychamy wilgotnego powietrza.
Poniżej mapa Kornwalii z 1610 roku, a więc już po Prayer book rebellion, w wyniku której w 1549 roku germańscy najeźdźcy Wysp wyrżnęli 20% celtyckich Kornwalijczyków.
Druga mapa przedstawia Imperium Podlaskie z czasów największej świetności, ze wszystkimi grodami, drogami, akwedutkami itp. Polacy, Prusowie, Jaćwingowie i Rusini drżeli wówczas z lęku przed potęgą podlaskiego oręża.

#cornwall #podlasie #history #historia

Przebudowa Teatru Dramatycznego im. Aleksandra Węgierki trwa już 5 lat. Dawnego Domu Ludowego im. Józefa Piłsudskiego nie dotknął co prawda kataklizm na miarę wybuchu Wezuwiusza, ale i tak wygląda bardziej jak ruiny Pompejów niż teatr. My jednak, będąc wewnątrz procesu przebudowy/remontu tego ponad 100-letniego budynku, wiemy z jakimi wyzwaniami muszą się mierzyć projektanci, budowlańcy i inwestor. Koniec bliżej niż dalej 👷‍♂️

Wracają upały. Perspektywa ucieczki na kilka dni na północ znowu zaczyna kusić. Ale to jeszcze za parę dni, a tymczasem powędrujemy do kina. Ponoć niezły ten film i zrobiony po taniości.
https://gutekfilm.pl/wedrowka-na-polnoc-schrijver